256
+
fol. 196
c
+
Ondersceet tusschen kinnesse ende minne
,
die hebben de groote clerke
sonder leven ende goede menschen sonder hoghe verstaen
,
ende
van dolinghen der vriër gheeste.
+
fol. 197
b
+
Wat holpet mij dit, dat ic waer paeus oft cardinael oft een eertssch bisscop, ya,
ende ic en twint van deser heerscapie en wiste, noch oec nummermeer weten
en soude, seker? Soe waer ic mij alsoe lief een sweenre als een paeus oft een
stalknecht als een coninc, oft een scepere als een keyser, ya, oft een stroe haddic
dan alsoe lief te sijn, als ic dade here van al eertrike.
+
fol. 197
c
+
Siet, ende aldus na dese ghelike soe es oec rechts den ghenen ghesciet, die
daer toe comen wanen, datse Gods alsoe ledich willen staen ende sijn, alse doe
waren, doen si niets niet en waren, ende selve God oft godheit willen oft wanen
sijn, ende segghen oec, dat haer ghescapen wesen in dat onghescapen wesen
Gods te male te niete vergheet. Deze quade vrië onvrië gheeste, die dit houden
ende in hen ghevoelen alselke valsche, inblivende ledicheit sonder werc ocht sonder
inwendeghe oeffeninghe van minnen, siet, dese quade menschen sijn vermalendijt
vanden eweghen monde Gods. Want sij sijn te hans verordelt ende vermalendijt,
ya, die ghene die selve wanen sijn, dien lieden en mach men niets niet ghehelpen
noch gheraden, ya, alle die ghene, die ye met tonghe ghespraken, die talselker
sotheit gheraken, datse wanen ende hem des van binnen dunct, dat haer wesen in
dat wesen Gods vergaen soude. Ende dese valsche bedroghene menschen en
willen noch van inkeer noch van wtkeer noch oec van werke noch van inwendegher
oeffeninghen niet weten, ya, anders danse hen selven ledichlijc ende natuerlijc
+
fol. 197
d
besitten in een valsche duustere stille haers selfs.
+
Ende in dier natuerlijcker,
verblinder donkerheit, ya, sonder licht oft sonder inwendeghe claerheit Gods te
bekennen, soe dunct hen datse Gods wesen sijn, in sduvels ere. Ende hier omme
willense alsoe bloot ende alsoe ledich sijn, als sij waren, doense niets niet en waren.
Ende dits puer sotheit, waer dat
Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Jaargang 34
Comentários a estes Manuais